پیكا یا ویار

منظور از پیكا خوردن مواد نامناسبی است كه از نظر تغذیه ای كم ارزش، بی ارزش و یا مضر هستند. در دوران بارداری این مواد نامناسب اغلب شامل مصرف خاك یا نشاسته (رایج ترین) و مصرف مواد غیر غذایی دیگر از قبیل یخ. كبریت سوخته، سنگ، زغال، خاكستر، سیگار، مهر نماز، نفتالین و... می باشد.
جایگزین كردن مواد نامناسب سبب كاهش دریافت مواد مغذی مفید و در نتیجه كمبود ریزمغذی ها می شود. همچنین مصرف زیاد موادی كه حاوی انرژی هستند از قبیل نشاسته می تواند سبب چاقی شود. برخی دیگر از مواد نامناسب (پیكا) نیز ممكن است حاوی مواد سمی یا آلودگی میكروبی باشند؛ و یا ممكن است در جذب مواد معدنی از قبیل آهن اختلال ایجاد كنند. در نهایت مشكلاتی نظیر مسمومیت، یبوست، كم خونی همولیتیك جنینی، بزرگ شدن بناگوش و انسداد معده و روده كوچك و آلودگی انگلی از عوارض پیكا می باشند.
اتیولوژی (سبب شناسی) پیكا به خوبی مشخص نیست. در گذشته معتقد بودند مصرف مواد غیر غذایی سبب برطرف شدن ویار و استفراغ می شود. برخی نیز معتقدند كمبود یك ماده ی مغذی ضروری از قبیل كلسیم یا آهن سبب پیكا می شود. هر دو این فرضیه ها درباره ی علت پیكا پایه علمی ندارد.
بروز پیكا محدود به منطقه جغرافیایی، نژاد، جنس، فرهنگ یا وضعیت اجتماعی نیست و فقط به زنان باردار منحصر نمی شود.
طبق گزارش پژوهشی در وضعیت ریزمغذی های ایران (سال 1380) دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت، خوردن مواد غیرعادی در دوران بارداری بیش از همه در استان های هرمزگان، بوشهر و شهرستان های جنوبی خوزستان و كمترین آن در گیلان و مازندران گزارش شده است.

اصلاح رفتار غذایی و راهنمایی صحیح مادر باردار با استفاده از هرم غذایی بارداری در برطرف نمودن پیكا مؤثر است.