سیفلیس

سیفلیس یک بیماری باکتریایی منتقله از راه جنسی است.

در بیماری سیفلیس زخم ها اغلب در ناحیه تناسلی خارجی، واژن، مقعد یا در داخل مجرای مقعدی ایجاد می شوند. زخم ها ممکن است در داخل دهان یا روی لب ها هم ایجاد شود. 

بیماری سیفلیس در خیلی از افراد تا سال ها بدون علامت باقی می ماند، در اکثر موارد بیماری از اشخاصی به دیگران منتقل می شود که از عفونت خود آگاه نیستند. 


راه های انتقال این بیماری:

  • در اثر تماس مستقیم با پوست،
  • تماس جنسی،
  • استفاده از سرنگ و سوزن آلوده به طور مشترک،
  • انتقال خون و از مادر حامله  به جنین می باشد.
این بیماری در صورت درمان نشدن می تواند سبب مرگ شود. برای پیشگیری از بیماری سیفلیس استفاده از کاندوم در ارتباط جنسی ضروری است. 

همان گونه که گفته شد باکتری مولد سیفلیس درطی دوران حاملگی می تواند مادر و جنین اورا آلوده کند. براساس مدت زمان ابتلاء به عفونت زن حامله، ممکن است نوزاد مرده به دنیا آمده و یاطی مدت کوتاهی بعد از تولد فوت کند.

همچنین نوزاد مبتلا می تواند بدون علامت باشد. اگر نوزاد بلافاصله درمان نشود، طی چند هفته دچار اختلالات جدی می شود. نوزاد درمان نشده ممکن است دچار تأخیر رشد و نمو، تشنج و یا حتی مرگ شود.