انواع هپاتیت

هپاتیت عبارت است از التهاب بافت کبد در اثر عوامل مختلف دارویی، سمی و عفونی. ویروس های مختلفی در انسان سبب هپاتیت می شوند از جمله نوع A و B و C.

هپاتیت ویروسی نوع A یکی از شایع ترین نوع هپاتیت ها است که به اشکال مختلف کلنیکی پنهان، خفیف و ندرتاً شدید دیده می شود.

هپاتیت ویروسی نوع B به اندازه نوع A شایع نیست ولی به دلیل عوارض شدید و نامطلوب از جمله سیروز و سرطان کبد از اهمیت بیشتری برخوردار است. در سال های اخیر انواع دیگری از هپاتیت ویروسی به نام های C و D (دلتا) و E و G شناخته شده اند که انتقال آنها مانند هپاتیت A مدفوعی - دهانی و یا مانند هپاتیت B از راه انتقال خون و تماس جنسی است که از بین آنها هپاتیت C اهمیت زیادی پیداکرده است و مانند هپاتیت B ممکن است به سرطان یا سیروز کبدی منجر شود.

با توجه به شیوع و عوارض شدید و نامطلوب نوع B و C در ذیل به شرح مختصر آنها پرداخته می شود:


هپاتیت B

هپاتیت ویروسی B (هپاتیت سرمی) یک بیماری ویروسی است که به اندازه هپاتیت A شایع نیست ولی به دلیل عوارض شدید و نامطلوبی که دارد از اهمیت بیشتری برخوردار است.

ویروس هپاتیت B از راه انتقال خون و فراورده های خونی، سرنگ های آلوده و تماس جنسی ازفرد بیمار به افراد سالم سرایت می کند و بعد از ورود به بدن در کبد مستقر شده، در آنجا شروع به تکثیر می نماید و سبب التهاب کبد می گردد و با علائمی مانند:

  • تب،
  • بی اشتهایی،
  • حالت تهوع و استفراغ 
شروع شده و بعد از 2 تا 3 روز قسمت بالا و راست شکم به علت بزرگ شدن کبد در موقع لمس حساس و دردناک می شود. با پیشرفت بیماری و در صورت عدم درمان به نارسایی کبدی سیروز و سرطان کبد منجر می گردد.

بعضی از مبتلایان به این بیماری ممکن است بدون علائم بیماری باشند و به صورت حاملین آنتی ژن هپاتیت B درآیند و ویروس را از راه هایی که گفته شد، به دیگران منتقل نمایند.

این حاملین ضمن انتقال بیماری، خودشان نیز در معرض عوارض شدید بیماری هستند. مادران مبتلا به هپاتیت B نیز از طریق جفت و یا در حین زایمان و یا شیردادن، فرزندان خود را مبتلا می کنند.

خوشبختانه برای هپاتیت B واکسن وجود دارد که برای ایجاد ایمنی از بدو تولد به نوزادان در سه نوبت تزریق می گردد. همچنین افرادی که جزء گروه های پرخطر هستند و با خون و ترشحات بدن بیماران تماس دارند مانند پزشکان، پرستاران، کارکنان آزمایشگاه و ... نیز باید بر علیه این بیماری واکسینه شوند.


هپاتیت C

هپاتیت C یک بیماری ویروسی است که معمولاً از طریق خون آلوده، رابطه جنسی و از مادر به نوزاد منتقل می شود. اغلب افرادی که به ویروس هپاتیت C مبتلا می شوند، برای سال ها علامتی ندارند. آزمایش خون می تواند ابتلا به این ویروس را نشان دهد.

هپاتیت C برخلاف سایر اشکال آن، خودبه خود بهبود پیدا نمی کند. این عفونت برای تمام عمر در کبد باقی می ماند و ممکن است به سرطان کبد ختم شود.

داروهایی برای کمک به بیماران مبتلا به این ویروس وجود دارد، اما عوارض جانبی آنها مشکل آفرین است. در موارد وخیم بیماری باید پیوند کبد انجام شود. برای هپاتیت C واکسنی وجود ندارد.